Katmandu sightseeing

Naast de chauffeur, zeg maar Dave, worden we vandaag ook begeleid door een gids, zeg maar Mr. Nepal. Beiden hebben er waarschijnlijk geen vertrouwen in dat we hun Nepalese namen onthouden, vandaar de versimpeling. Daar zouden ze wel eens gelijk in kunnen hebben. Naast moeilijk te onthouden (nu ik dit schrijf kan ik ze niet meer reproduceren) zijn ze ook nog eens moeilijk uit te spreken. Wij zijn dus blij hiermee.

Mr Nepal hebben we ingehuurd, omdat we maar één dag in Katmandu zijn, en zoveel mogelijk willen zien.

Onze eerste stop vandaag is bij de stoepa van Swayambunath, een van de oudste  heilige plaatsen van Nepal. Bijnaam van de stoepa is de Apentempel, vanwege de kolonie apen die hier leeft. De gebruikelijke toegang is de trap van 350 treden. Wij nemen de 'achteringang' waardoor we slechts een afzienbaar aantal treden hoeven te betreden. Zien wij er zo oud uit? Of is dit tijdsbesparing?

Voordat we bij de stoepa zijn lopen we langs allerlei winkeltjes. Hier weten we ons aardig te vermaken. We krijgen uitleg over de mala, en dit keer heb ik het niet over de bloemenkrans maar over de gebedsketting met 108 kralen om de mantra's te kunnen tellen. Ook krijgen we uitleg over het schilderen van mandala's. En uiteraard worden de eerste souvenirs gekocht. Bij de stoepa gekomen kijken we uit op Katmandu, en lopen we als ware boedisten 'met de klok mee' rond de stoepa.

De volgende stop is Durbar Square, letterlijk het paleisplein. Voordat we dit betreden eten we een lassie (soort yoghurt) in een heel smal lassieshopje. Aan het plein ligt zoals te verwachten het voormalig koninklijk paleis, het Hunaman Dokhapaleis. Tot 2015 was Nepal een koninkrijk (nu democratie met president). In dat zelfde jaar vond ook een grote aardbeving plaats (op 25 april, nu dus op twee dagen na 10 jaar geleden). Het plein heeft indertijd aanzienlijke schade opgelopen. Er wordt dan ook nog steeds gewekt aan herstel. Op het plein zien we naast het paleis, o.a. verschillende tempels, duiven en 'beroeps' suddah's (mannen die zich volledig overgeven aan het spirituele leven), die zich voor geld laten fotograferen.

Ook brengen we aan de rand van het plein een bezoek aan het huis van de kumari, 'de levende godin'. Zij wordt gezien als reïncarnatie van de godin Durga. Zij wordt gekozen uit 3-5 jarige meisjes behorend tot de Newari bevolkingsgroep. Zij laat zich 1x per dag op het balkon op de binnenplaats van haar huis zien. Wij moeten het ter plekke doen met een foto van haar, de ceremonie is al afgelopen. 

Na Durbar Square bezoeken we de grootste stoepa van Nepal, Boudanath. De stoepa is versierd met gebedsvlaggetjes. In de wijk rond de stupa woont een grote groep Tibetanen. Ook is er een Tibetaans klooster dat we bezoeken.

De laatste stop vandaag is bij het Hindoeistische complex van Pashipatunat. Als niet Hindu mogen wij niet in de tempel. Wij slenteren wat over het terrein. Ondertussen hebben we zoveel gezien en informatie tot ons genomen, dat alles wat Mr. Nepal vertelt bij mij niet meer binnenkomt. Wij ronden het bezoek op het Hinducomplex af met een kijkje bij de crematieplechtigheden. Hindu's worden gecremeerd. Dit gebeurd op platforms boven de rivier. Als het lichaam is verbrand wordt de as in de rivier geschoven. En om toch vrolijk gestemd terug te gaan naar het hotel, doen we een fotosessie met een tweetal 'holy men'.

12.000 stappen verder weten we overigens dat de achteringang bedoeld was om tijd te besparen.