Check ✔️4 t/m 9
Sharing Seeds is een gemeenschapsgerichte non-profitorganisatie. Zij helpt lokale boeren uit Sarangot-Pandeli door training te geven en actuele kennis te delen over de koffieteelt en duurzaam werken. Door hun hulp krijgen lokale kleine koffieboeren 30% meer geld voor hun Arabica koffiebessen dan andere boeren. Dit motiveert de boeren om koffie te gaan verbouwen op hun dorre land. Wij gaan zien hoe dit gaat. ✔️4.
De initiatiefnemer van de organisatie ontvangt ons bij de ingang van het dorp Pandeli. Hij neemt ons eerst mee naar een 'viewpoint' vanwaar we een prachtig uitzicht op het Phewameer hebben. We zijn weer op hoogte, dus mooie uitzichten, d.w.z. op het meer, nog steeds niet op de Himalaya.
We lopen met de man mee naar zijn huis, waar hij zelf een café heeft gemaakt om gasten te ontvangen. Hier krijgen wij een lunch van biologische geteelde groenten vnl. uit eigen tuin, bereid en geserveerd door zijn tante. Bonensoep, pickles, achar en naanbrood. Heerlijk! Ook proeven we de biologische honing, (de tweede poot van de organisatie is kennis delen over duurzame honingteelt) ook heerlijk.
Uiteraard vormt een blik op de koffieplanten onderdeel van het bezoek. Daarnaast krijgen we een rondleiding in de terassentuin met naast de koffieplanten, aardbeienplanten, magobomen, diverse groenten en vele kruiden. In de terassentuin bevindt zich ook de drogerij van de koffiebonen. Deze brengt mij in wijnstemming. Ik zie hier min of meer de methode, de apasemiento, voor het drogen van de druiven voor de Italiaanse Amorene. Ook brengen we nog een bezoek aan de iets verder gelegen coöperaieve koffiebranderij. Inmiddels zijn er zo'n 100 lokale boeren die pariciperen in het initiatief. Terug in het café proeven we de koffie. Prima kwaliteit.
De initiatiefnemer, die in het buitenland heeft gestudeerd, maar is teruggekeerd naar zijn eigen land om iets voor zijn geboortestreek te kunnen betekenen, neemt ruim de tijd en het gesprek beperkt zich niet tot koffie alleen. Onderwerpen als: klimaatverandering, het drama van het Nepalese koningshuis en Trump komen voorbij. Conclusie: Een interessante middag bij de koffieboer thuis.
Omdat we de momo's zo lekker vinden, gaan we de volgende morgen naar een Tibetaanse mevrouw om bij haar thuis een workshop 'momo maken' te volgen. De mevrouw woont in het Tashiling, een Refugee Settlement. Daar willen we sowieso heen, dus dat is 2 vliegen in één klap! ✔️5✔️6.
We zien dat in de keuken van de Tibetaanse de ingrediënten al klaar staan, nadat wij via de voor- tussen- en achterkamer, de keuken betreden. Op basis van haar aanwijzingen gaan wij aan de slag: deeg maken, daarna uien, tomaten en gember snijden. De kip heeft zij zelf al heel fijn gemaakt. Vervolgens mengen we de ingrediënten voor de momo's en de achar. Achar is de saus waar je de momo's in dipt. Deeg rollen en dan vullen en vormen. Ik maak zonder voorbeeld de eerste, waarop de dame begint te lachen. Zonder dat ik het weet heb ik de momo op Nepalese wijze gevouwen. Hierna leer ik de Tibetaanse vouwwijze, en die is echt anders. Nadat de momo's 10 min. in de stoompannetjes hebben gezeten en de achar lekker is doorgekookt, wordt het tijd om te proeven. Mm! Met het door haarzelf gemaakt kruidenmengsel, verlaten we haar huis. Met het mengsel kunnen we nu thuis momo's maken met Tibetaanse touch.
Een rondje door het settlement leert ons dat de gevluchte Tibetanen (gevlucht begin jaren '60; als gevolg van chinese overheersing konden zij niet meer leven vanuit hun identiteit en was boedisme verboden), hier zo'n 250 gezinnen, bij elkaar in kleine huisjes wonen. Centraal in her dorp ligt een tempel en een klein boedistisch klooster. De Tibetanen hebben in Nepal geen legale status. Ze runnen kleine bedrijfjes, maken traditioneel Tibetaans handwerk en verkopen souvenirs om inkomen te verschaffen. Wij helpen een vriendelijke dame door enkele sleutelhangers te kopen. Gezien alle winkeltjes zo'n beetje hetzelfde asoortiment hebben en wij ook niet kunnen blijven kopen, stellen we meer mensen teleur dan we helpen, helaas.
Om ons lijstje nog wat completer te maken bezoeken we ook, we zijn toch in de buurt, Davis Falls ✔️7, een kleine waterval, waar het water opeens in de grond verdwijnt. En de daar tegenover liggende Gupteshwor Mahadev grot ✔️8, waar het water van de Davis Falls binnenstroomt.
Waar we de eerste avond 'matig' eten in de lakeside toeristenzone, verkennen we de tweede avond de straatjes in onze buurt. Hier vinden we 'You and me', een hoewel de naam anders doet vermoeden, is dit een echt Nepalees restaurant waar toeristen en Nepalezen zich mengen en waar we heerlijk eten. Met genieten van Nepalese gastvrijheid ✔️9, sluiten we ons lijstje af. Ondanks onze minder positieve eerste indruk hebben we toch een paar hele leuke dagen in Pokhara beleefd.
