Preview
2 november 2026 - Candidasa, Indonesië
Nieuwe reis, nieuwe verhalen. Mijn reis is gestart op Bali. Nou ja, eigenlijk in Heerde natuurlijk. Wichert heeft mij naaar Düsseldorf gebracht, tussenlanding gemaakt in Istanbul en door. Bali voelt min of meer als thuis en is de 'basis' voor een volgend reisavontuur met bestemming Sumba.
Voordat ik daar op 7 november naartoe vlieg toch alvast een preview om in de Indonesische 'vibe' te komen.
Het werd tijd dat de tempels in de tuin van villa Aamisha, het huis (van mijn vriendin Simone waar ik gast ben) en de Aamisha family weer gezegend werden. Ik mocht de ceremonie die hiervoor werd georganiseerd bijwonen. Als je - gekleed in sarong- deel uitmaakt van een ceremonie voelt dat héél anders dan om als toerist erbij aanwezig te zijn.
De staff van Aamisha en de helpers van de priest zijn voor de ceremonie druk geweest met de voorbereidingen. Ter plekke, worden de voorbereidingen uitgeladen en afgemaakt. De penjor wordt bij de ingang geplaatst. De offers verdeeld over de tafels bij de tempels. Uiteraard ontbreekt de babi guling (geroosterd speenvarken) niet.
De babi guling staat voor perfectie en overvloed en weerspiegelt de dankbaarheid voor de genade van de goden. Het offeren van (varkens)vlees is verbonden aan rituelen die de balans tussen de goddelijke bovenwereld en de demonische onderwereld herstellen.
Ketut één van de twee security mannen heeft de babi bereid. D.w.z. geslacht, gekruid en urenlang aan het spit gedraaid. Als de priest is gearriveerd en geïnstalleerd kan de ceremonie beginnen. Allereest wordt de villa gezegend. De staff loopt met door de priester met heilg water besprenkelde offers een rondje door het huis en de tuin. Hier en daar een offer achterlatend. Vervolgens zijn de de twee tempels aan de beurt, als laatste de aanwezigen.
Ik probeer nauwkeurig de bewegingen en handelingen van Nengah te volgen. Wierook in de rechterhand, rechterarm ondersteunend met linkerhand, met wierook rondjes draaien in de lucht; handen gevouwen met gele frangipani ertussen, bloem in het haar; handen gevouwen met multicolor bloemblaadjes, ook in het haar; bidpose met lege handen en vervolgens rijst plakken op mijn voorhoofd en in mijn hals; om te eindigen met een besprenkeling van gewijd water.
Nog even op de foto met de priest. En daarna wordt het varken, dat aan de goden is gepresenteerd, aangesneden. Het is dus duidelijk wat er op het menu staat tijdens de gezamenlijke lunch na de plechtigheid. De lunch wordt geserveerd op palmbladen. We zitten op de grond en eten met onze (rechter)hand. We drinken Bintang om de scherpte weg te spoelen. De restanten van de babi worden verdeeld. De priester die na de ceremonie naar huis is gegaan heeft een portie mee gekregen.
Het eten van de babi guling schijnt overigens voorspoed en geluk te brengen. Wat een zalige gedachte.

En zo'n speenvarkentje lijkt me ook niet verkeerd.😋